Σάββατο, 8 Δεκεμβρίου 2012

"Σύλλογος Δημοτικού Σχολειού Καπανδριτίου" για τα ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Μια αξιέπαινη προσπάθεια του Συλλόγου Γονέων του Δημοτικού Σχολείου Καπανδριτιου.Μια προσπάθεια κόντρα στους "άχρωμους" καιρούς ,κόντρα σε κατεστημένες  μπακαλίστικες πρακτικές.Ίσως τα φετινά Χριστούγεννα να είναι τα πιο φτωχά των τελευταίων σαράντα χρόνων.Στο γιορτινό μας τραπέζι μπορεί να μας λείψουν πολλά,δεν πρέπει να μας λείψει η αλληλεγγύη και η ανθρωπιά σε δοκιμαζόμενους συνανθρώπους μας.Δεν πρέπει να επιτρέψουμε την φτωχοποίηση της κοινωνίας.Ο φτωχός δεν είναι ένας "πλούσιος"με λιγότερα λεφτά.Σιγά σιγά και σταθερά γίνεται ένας άλλος άνθρωπος,με χαμηλή αυτοεκτίμηση,με τσακισμένη αξιοπρέπεια και με χαλαρούς δεσμούς όχι μόνο με την υπόλοιπη κοινωνία αλλά και με τους άλλους φτωχούς.ΔΕΝ ΠΡΈΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΕΠΙΤΡΈΨΟΥΜΕ!!!!!!!!ΣΥΓΧΑΡΗΤΉΡΙΑ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΆΘΕΙΑ!!!!!!!                                       Αφιερωμένο σε όλους μας.
Χριστούγεννα: Το χρονικό μιας παράξενης γιορτής 
 Όσο είμαστε παιδιά δεν βλέπουμε την ώρα να έρθουν και λαχταράμε να κρατήσουν όσο περισσότερο γίνεται. 
 Γινόμαστε έφηβοι και τότε μπορεί να αρχίσουν να μας «τη δίνουν» όλες αυτές οι «γλυκανάλατες» χριστουγεννιάτικες συνήθειες, αντιδράμε στην οικογένεια, στους μεγάλους, θέλουμε να είμαστε διαφορετικοί, αλλά έχουμε κι ένα πολύ ζωντανό παιδί μέσα μας που συγκινείται κρυφά. 
 Μετά ενηλικιωνόμαστε και μπαίνουμε σε καινούργιους ρυθμούς. Πολλές από τις χαρές των παιδικών χρόνων παύουν να μας συγκινούν όσο πριν, αποκτάμε καινούργιες συνήθειες και μανίες και περνάμε τις γιορτές των Χριστουγέννων τεμπελιάζοντας στο κρεβάτι, πηγαίνοντας σινεμά, τρώγοντας πίτσα ή κινέζικο, ταξιδεύοντας και προσπαθώντας να αποφύγουμε τις πολλές οικογενειακές συνεστιάσεις. 
 Και ξανά από την αρχή, όταν κάποιοι από εμάς γινόμαστε γονείς! Τότε συμβαίνει το θαυμαστό και παράδοξο, να γινόμαστε ένα βηματάκι πιο ώριμοι και πιο ενήλικοι και -ίσως ακριβώς λόγω αυτού του μικρού βήματος- ταυτόχρονα να νιώθουμε κάτι πολύ παιδικό να (ξανα)σκιρτάει μέσα μας. Πιάνουμε τον εαυτό μας να (ξανα)συγκινείται με τα Χριστούγεννα, τα δέντρα, τα κάλαντα, τα δώρα, τις μυρωδιές, τα φώτα, τις γιορτές. Τα (ξανα)βλέπουμε όλα αυτά μέσα από τα μάτια του παιδιού μας, τα χαιρόμαστε όσο ίσως δεν τα είχαμε χαρεί όταν ήμασταν οι ίδιοι παιδιά, ξαναθυμόμαστε πώς ήταν για εμάς και θέλουμε οπωσδήποτε να τα θυμάται κι αυτό. 

Δεν υπάρχουν σχόλια: